Ben ik piekbelaster? Die vraag zal menig boer zich de afgelopen periode gesteld hebben. En wat staat me dan te doen? Voor (potentiële) piekbelasters die hun bedrijf willen beëindigen, is het relatief duidelijk. Er komen meerdere stoppersregelingen, waarvoor de exacte voorwaarden uiterlijk in april bekend worden gemaakt.
Maar de meeste boeren zitten niet te wachten op het label piekbelaster. Zij willen niet stoppen en veelal ook niet verplaatsen. Hoe kunnen zij zich wapenen tegen wat er op hen afkomt? Een aantal specialisten van DLV Advies geven antwoord.
Hoe weet ik of ik piekbelaster ben?
Ja, hoe weet je eigenlijk of je de stempel piekbelaster krijgt? Jeroen van Boxmeer, productmanager Ruimtelijke Ordening en Milieu zegt hierover: “In april komt er een online tool beschikbaar, waarmee bedrijven kunnen nagaan of ze piekbelaster zijn. Dan wordt doorgerekend of u als piekbelaster wordt aangemerkt. Welke drempelwaarde (X mol/jaar) daarvoor gehanteerd wordt, is nu nog niet bekend gemaakt. De verwachting is dat 2.000 – 3.000 bedrijven aan deze drempelwaarde voldoen. Dit zullen enkele tientallen industriebedrijven zijn, de rest is agrarisch.”
Als je geen piekbelastersstempel wilt, moet je die tool dan wel invullen?
Jeroen: “De overheid kijkt eerst hoeveel depositie er kan worden teruggedrongen met behulp van de vrijwillige stoppersregelingen. Levert dit te weinig op? Dan gaat de overheid over op dwingende maatregelen. Het is dus voor te stellen dat men zich liever niet kenbaar wil maken als piekbelaster. De kans is wel groter dat via het NLPG, in de gebiedsgerichte aanpak, extra beperkingen opgelegd worden. Ik adviseer ondernemers te kijken waar ze staan om vandaaruit kunt bepalen welke stappen ze kunnen ondernemen.”
Als blijkt dat ik piekbelaster ben, wat zijn dan mijn kansen om op de huidige locatie verder te boeren?
Jeroen: “Ondernemen nabij Natura 2000-gebieden wordt de komende jaren steeds moeilijker. Banken financieren bedrijfsontwikkeling op deze locaties nagenoeg niet, vergunningen uitbreiden is vrijwel onmogelijk en de locatie is niet meer aantrekkelijk om te verkopen als agrarische locatie. De overheid biedt de mogelijkheid tot verduurzamen, verplaatsen en innoveren. Maar tot hoeveel reductie dit moet leiden, is nog niet bekend. Op dit moment is wel een algehele reductieopgave voor de totale groep piekbelasters bekend. In grote lijn moeten deze 3.000 bedrijven samen voor evenveel reductie zorgen als het stoppen van de 500 – 600 grootste piekbelasters die Remkes in zijn rapport noemde. Ben je bijvoorbeeld in staat om door toepassing van innovatie de stikstofdepositie ten opzichte van 2019 nog verder omlaag te brengen, dan lever je een bijdrage aan de algehele doelstelling.”
Er lijkt nog veel onduidelijk, wat kunt u al wel doen als u verwacht piekbelaster te zijn?
Jeroen: “Als je als ondernemer in of zeer dichtbij een Natura 2000-gebied bent of vanwege omvang verwacht een piekbelaster te zijn, is het verstandig om voor de troepen uit te lopen en je alvast voor te bereiden. Ik adviseer een plan te maken met wat u wilt als ondernemer en wat de financiële en fiscale gevolgen zijn van de verschillende opties én onderzoekt wat er kan op de locatie.”
Ondernemers die zich willen verzetten tegen een piekbelastersstempel en de consequenties daarvan komen al snel op het juridische spoor terecht. Marrissa ten Hagen, adviseur ROM bij DLV Advies, ligt de mogelijkheden toe.
Wat zijn de gevolgen als je als piekbelaster wordt aangemerkt?
Marissa: “De overheid gaat over op het ‘verplichtend instrumentarium’ zoals dat genoemd wordt, als er niet voldoende boeren mee doen aan de opkoopregelingen. Dit houdt in dat de overheid bepaalde bedrijven zal willen onteigenen.”
Wat kun je doen om onteigening tegen te houden mocht dit op termijn gaan spelen?
Marissa: “Een onteigeningsprocedure kent een lange aanloop. Voor de onteigening moet een specifieke planologische grondslag worden gemaakt, dus een bestemmingsplan of een omgevingsvergunning. Deze grondslag kunt u aanvechten met een zienswijze en/of beroep bij de bestuursrechter. Als het onteigeningsbesluit wordt vastgesteld, begint een procedure bij de civiele rechter. Steeds staan de noodzaak, urgentie en doelmatigheid van de onteigening ter discussie. Dan kunt u bepleiten bij de rechter waarom onteigening niet aan de orde is op andere punten. Bijvoorbeeld: zijn de minder ingrijpende middelen om hetzelfde doel te bereiken wel voldoende beoordeeld? Heeft de overheid zich wel voldoende ingespannen in de minnelijke fase voordat tot onteigening besloten wordt? Zorg daarom altijd dat u op tijd weet wat er ter inzage ligt en maak zo vroeg mogelijk gebruik van de mogelijkheid om hier op te reageren. Als u in dit traject terechtkomt, is juridische hulp een noodzaak. DLV Advies werkt samen met verschillende advocatenkantoren en kan doorverwijzen mocht dit aan de orde komen.”
Bron: DLV Advies
